เส้นสีชีวิต
ช่วงเวลาแห่งการข้ามเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย
เริ่มขึ้นอีกครั้ง
หลายเดือนก่อน หลายคนก็คงกำลัง เรียนพิเศษกันอย่างหนัก อ่านหนังสืออย่างเต้มที่
และคงไม่มีเวลาอื่นๆ ให้กับตัวเองนัก
อาจเป็นเพราะความฝันในวัยเยาว์
หรืออาจเพราะ อยากสร้างความภาคภูมิใจ ให้กับทั้งตัวเอง และที่บ้าน
เลยเกิดความพยายาม และความมุ่งมั่นขึ้นมาใช่ไหม
เธอเคยหรรือปล่าว หล่ะ เคยตกหลุมรักใครบางคน นั่นแหล่ะ
ฉันว่านะคงเป็นความรู้สึกเดียวกัน กับวันประกาศผลเอ็นทรานฑ์
มันตื่นเต้น มันรังเร อยากรู้ๆๆๆ
จนกระทั่ง หวาดกลัว กับผลลัพที่จะตามมา
(ถ้าเกิดว่า) และแล้ว..............เมื่อข้อความสั้นๆได้ปรากฏขึ้น
ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ รอบตัว ก็ดูจะสวยงามไปหมด
กับความรู้สึก และความดีใจที่เกิดขึ้นจากความสำเร็จ*-* นั้น
อยากนักที่จะบอกเล่าออกมาเป็นคำพูดได้หมด
ชีวิตก็คงจะเป็นเช่นนี้ เสมอมั้ง ที่เราต้องพบเจออีกมากมาย
ต้องถูกทดสอบอยู่บ่อยครั้ง
นับเป็นข้อดีเลยทีเดียวหล่ะ
ของคนที่ไม่คิดจะยอมแพ้เสียก่อนที่จะเริ่ม
เพราะหากยอมแพ้ ทั้งๆที่ยังไม่ได้เริ่ม สุดท้ายความพ่ายแพ้ก็จะเกิดขึ้นตามมา อยู่เสมอ
รวมทั้ง คนรอบข้าง
ขอเพียงเริ่มต้น ด้วยความพยายาม อย่างไม่สิ้นสุด
และสุดปลายทางนั้น
ความฝันที่เกิดจากความตั้งใจ จะเกิดขึ้นแน่นอน
จะเป็นอย่างไรบ้างนะ
กับกิจกรรม รับน้องใหม่ เครื่องแบบใหม่ คงจะได้พบผู้คนมากมาย ที่ฝ่าฟัน ที่แต่ละคนได้หวังวาดไว้
รอยยิ้ม และมิตรภาพ จากคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน จะเป็นอย่างไร
ก็คงไม่สำคัญไปกว่าการที่เราจะเปิดโอกาศให้กับมันมากแค่ใหน
กับโลกใบใหม่ที่ต้องเผชิญ

ขอให้เจอแต่สิ่งดีดี ในรั้วมหาลัยนะคั๊บ :)