Storythai

วัน เวลาเปลี่ยนไป

อะไรๆ  ก็เปลี่ยน

ทุกอย่าง ล้วนไม่มีสิ่งที่แน่นอน

จิตใจคน เปลี่ยนได้ทุกขณะ     ทุกๆขณะ  ที่เปลี่ยนที่

ความไม่แน่นอน

จริงๆแล้ว  ชื่อจริง  มันก็คือความไม่แน่นอน

ทุกสิ่งอย่างที่เดินตามหลังเรา                  มันก็คืออดีต                        อดีตและอดีต

แม้ สามวินาทีที่แล้วมันก็ยังเป็นอดีต

สิ่งที่ละทิ้งไว้กับอดีต  สุข เศร้า เหงา ริษยา   จึงเกิดใหม่เป็น การปล่อยวาง

และปลอบโยน

หากเรากล้าที่จะเฉยเฉย ซึ่งต่างจากคำว่า  เฉยเมย   มันคงจะมีความสุขมากเลยที เดียว

ไม่รู้ว่าจะเขียนไปทำไม

คงเพราะว่าเป็นคนที่ อ่อนแอ และ ชอบที่จะจดจำอดีต

และผู้คนที่ร่วมอดีตด้วยละมั้ง

ง่วงแล้วอ่ะ

ห้าทุ่มแล้วอ่ะเนี้ย

หากเราสามารถเลือกคุยเฉพาะกับคนที่อยากคุย

อยากพบเจอกับคนดีที่อยากเจอ

อยากรักคนที่น่ารัก ซึ่งต่างกับคนที่ รักหน้า

พูดในสิ่งที่อยากพูด   อยากระบาย   อยากบอกเหตุผล   ที่ๆๆๆเป็นตัวของเราจริงๆ

โดยไม่ใส่ใจกับปฏิกิริยา รอบตัวว่าจะมารู้สึกอย่างไรกับเหตุผลส่วนตัวฉัน  ในความเป็นฉัน

หรือในบางอารมณ์ อยากจะตะโกนว่า “ฉันเกลียดแก  เกลียดขี้หน้าแก เหลือเกิน”

หรือว่า “ฉันรักเธอ”   อารัย ประมาณนั้น  

และหากปล่อยชีวิตของๆ คนอื่น(แม้ สายเลือดเดียวกันก็ตาม)   ให้เป็นไปในรูปแบบชีวิตที่เขาต้องการ 

แม้ว่าเราจะรู้ว่า มันเป็นทางชีวิตที่ไม่ดีงามเท่าไรนัก  โดยปราศจาก คำเตือน แนะนำ และแนวทาง  

หากได้ยิ้มเมื่ออยากที่จะยิ้ม  โดยไร้เหตุผลบางประการ

และจะไม่ยิ้มเพราะไม่อยากยิ้ม โดยไม่ได้มีอะไรที่ระคายจิต แต่อย่างใด

ก็แค่ไม่อยากที่จะยิ้ม

ไม่ใช่ฝืนยิ้มไปเพราะเกรงกลัว ความรู้สึกของคนอื่น

มันคงวิเศษ             มาก

แต่อย่างว่าแหล่ะนะ  จิตมนุษย์ สุดจะอยาก และขาดความเป็นตัวเอง

อื้ม...หากฉันคิดเสมอว่า ทุกสิ่งอย่างไม่ใช่ของๆ เรา   ไม่นานก็สลายหายไป

เป็นธุลีฝุ่น  ก็คงไม่ทุกข์ กับสิ่งที่ไม่ได้ดั่งใจ

เคยได้ยินมาว่า

บางคนอยู่ได้นานเพราะรัก  แต่บางคนหลงรักได้อยู่นาน

ไม่รู้เหมือนกันนะ

ไม่เคยรักใคร

อาจไม่ใช่ของอีกคนก็ด่ะ

วัน เวลาเปลี่ยนไป

อะไรๆ  ก็เปลี่ยน

ทุกอย่าง ล้วนไม่มีสิ่งที่แน่นอน

จิตใจคน เปลี่ยนได้ทุกขณะ     ทุกๆขณะ  ที่เปลี่ยนที่

ความไม่แน่นอน

จริงๆแล้ว  ชื่อจริง  มันก็คือความไม่แน่นอน

ทุกสิ่งอย่างที่เดินตามหลังเรา                  มันก็คืออดีต                        อดีตและอดีต

แม้ สามวินาทีที่แล้วมันก็ยังเป็นอดีต

สิ่งที่ละทิ้งไว้กับอดีต  สุข เศร้า เหงา ริษยา   จึงเกิดใหม่เป็น การปล่อยวาง

และปลอบโยน

หากเรากล้าที่จะเฉยเฉย ซึ่งต่างจากคำว่า  เฉยเมย   มันคงจะมีความสุขมากเลยที เดียว

ไม่รู้ว่าจะเขียนไปทำไม

คงเพราะว่าเป็นคนที่ อ่อนแอ และ ชอบที่จะจดจำอดีต

และผู้คนที่ร่วมอดีตด้วยละมั้ง

ง่วงแล้วอ่ะ

ห้าทุ่มแล้วอ่ะเนี้ย

หากเราสามารถเลือกคุยเฉพาะกับคนที่อยากคุย

อยากพบเจอกับคนดีที่อยากเจอ

อยากรักคนที่น่ารัก ซึ่งต่างกับคนที่ รักหน้า

พูดในสิ่งที่อยากพูด   อยากระบาย   อยากบอกเหตุผล   ที่ๆๆๆเป็นตัวของเราจริงๆ

โดยไม่ใส่ใจกับปฏิกิริยา รอบตัวว่าจะมารู้สึกอย่างไรกับเหตุผลส่วนตัวฉัน  ในความเป็นฉัน

หรือในบางอารมณ์ อยากจะตะโกนว่า “ฉันเกลียดแก  เกลียดขี้หน้าแก เหลือเกิน”

หรือว่า “ฉันรักเธอ”   อารัย ประมาณนั้น  

และหากปล่อยชีวิตของๆ คนอื่น(แม้ สายเลือดเดียวกันก็ตาม)   ให้เป็นไปในรูปแบบชีวิตที่เขาต้องการ 

แม้ว่าเราจะรู้ว่า มันเป็นทางชีวิตที่ไม่ดีงามเท่าไรนัก  โดยปราศจาก คำเตือน แนะนำ และแนวทาง  

หากได้ยิ้มเมื่ออยากที่จะยิ้ม  โดยไร้เหตุผลบางประการ

และจะไม่ยิ้มเพราะไม่อยากยิ้ม โดยไม่ได้มีอะไรที่ระคายจิต แต่อย่างใด

ก็แค่ไม่อยากที่จะยิ้ม

ไม่ใช่ฝืนยิ้มไปเพราะเกรงกลัว ความรู้สึกของคนอื่น

มันคงวิเศษ             มาก

แต่อย่างว่าแหล่ะนะ  จิตมนุษย์ สุดจะอยาก และขาดความเป็นตัวเอง

อื้ม...หากฉันคิดเสมอว่า ทุกสิ่งอย่างไม่ใช่ของๆ เรา   ไม่นานก็สลายหายไป

เป็นธุลีฝุ่น  ก็คงไม่ทุกข์ กับสิ่งที่ไม่ได้ดั่งใจ

เคยได้ยินมาว่า

บางคนอยู่ได้นานเพราะรัก  แต่บางคนหลงรักได้อยู่นาน

ไม่รู้เหมือนกันนะ

ไม่เคยรักใคร

อาจไม่ใช่ของอีกคนก็ด่ะ

ไม่รู้ ไม่รู้เหมือนกัน

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความสุข ........ แต่ลงท้ายด้วยความเศร้า,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความงดงาม ........ แต่ลงท้ายด้วยความน่าเกลียด,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยคำหวาน ........ แต่ลงท้ายด้วยคำหยาบคาย,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความหวานชื่น ........ แต่ลงท้ายด้วยความข่มขื่น,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยการเอาอกเอาใจ ........ แต่ลงท้ายด้วยการทอดทิ้ง,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความอิสระ ........ แต่ลงท้ายด้วยการถูกจองจำ,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความจริงใจ ........ แต่ลงท้ายด้วยการเปลี่ยนใจ,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเข้าใจ ........ แต่ลงท้ายด้วยความแค้นใจ,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเบาสบาย ........ แต่ลงท้ายด้วยความหนักอึ้ง,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความแจ่มใส ........ แต่ลงท้ายด้วยความขุ่นมัว,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเสียวซ่าน ........ แต่ลงท้ายด้วยความเจ็บปวดทรมาน,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยเมตตา ........ แต่ลงท้ายด้วยความอัมหิต,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความสมหวัง ........ แต่ลงท้ายด้วยความผิดหวัง,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความหวานซึ้ง ........ แต่ลงท้ายกลายเป็นกับดัก,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยกับเรา ........ แต่ลงท้ายกับคนอื่น,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยเป็นเทวดา ........ แต่ลงท้ายกลายเป็นยักษ์มาร,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเพ้อฝัน ........ แต่ลงท้ายได้เพียงความว่างเปล่า,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความมั่นคง ........ แต่ลงท้ายด้วยความเปลี่ยนแปลง,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเพลิดเพลิน ........ แต่ลงท้ายความความเบื่อหน่าย,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยรอยยิ้ม ........ แต่ลงท้ายด้วยคราบน้ำตา,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยเสียงหัวเราะ ........ แต่ลงท้ายด้วยเสียงสะอื้น,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยกำไรมหาศาล ........ แต่ลงท้ายกลายเป็นขาดทุนย่อยยับ,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยผ้าเช็ดหน้า ........ แต่ลงท้ายด้วยผ้าอ้อม,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยการเขี่ยครกลงภูเขา ........ แต่ลงท้ายด้วยการเข็นครกขึ้นภูเขา,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความหล่อสวย ........ แต่ลงท้ายอยู่ที่ซากผี,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความผูกพัน ........ แต่ลงท้ายด้วยความผูกมัด,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความหิว ........ แต่ลงท้ายด้วยความกระหาย,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยชัยชนะ ........ แต่ลงท้ายด้วยความพ่ายแพ้,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยการให้ ........ แต่ลงท้ายด้วยการยึดครอง,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความฉลาด ........ แต่ลงท้ายด้วยความโง่,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเสียสละ ........ แต่ลงท้ายด้วยความเห็นแก่ตัว,

 และไม่ว่าความรักจะเริ่มต้นที่ไหน สุดท้ายความทุกข์ก็จะอยู่ที่นั่นด้วยเสมอ
แล้วอย่างนี้คุณยังอยากจะมีความรักอยู่อีกหรือ?

วัน เวลาเปลี่ยนไป

อะไรๆ  ก็เปลี่ยน

ทุกอย่าง ล้วนไม่มีสิ่งที่แน่นอน

จิตใจคน เปลี่ยนได้ทุกขณะ     ทุกๆขณะ  ที่เปลี่ยนที่

ความไม่แน่นอน

จริงๆแล้ว  ชื่อจริง  มันก็คือความไม่แน่นอน

ทุกสิ่งอย่างที่เดินตามหลังเรา                  มันก็คืออดีต                        อดีตและอดีต

แม้ สามวินาทีที่แล้วมันก็ยังเป็นอดีต

สิ่งที่ละทิ้งไว้กับอดีต  สุข เศร้า เหงา ริษยา   จึงเกิดใหม่เป็น การปล่อยวาง

และปลอบโยน

หากเรากล้าที่จะเฉยเฉย ซึ่งต่างจากคำว่า  เฉยเมย   มันคงจะมีความสุขมากเลยที เดียว

ไม่รู้ว่าจะเขียนไปทำไม

คงเพราะว่าเป็นคนที่ อ่อนแอ และ ชอบที่จะจดจำอดีต

และผู้คนที่ร่วมอดีตด้วยละมั้ง

ง่วงแล้วอ่ะ

ห้าทุ่มแล้วอ่ะเนี้ย

หากเราสามารถเลือกคุยเฉพาะกับคนที่อยากคุย

อยากพบเจอกับคนดีที่อยากเจอ

อยากรักคนที่น่ารัก ซึ่งต่างกับคนที่ รักหน้า

พูดในสิ่งที่อยากพูด   อยากระบาย   อยากบอกเหตุผล   ที่ๆๆๆเป็นตัวของเราจริงๆ

โดยไม่ใส่ใจกับปฏิกิริยา รอบตัวว่าจะมารู้สึกอย่างไรกับเหตุผลส่วนตัวฉัน  ในความเป็นฉัน

หรือในบางอารมณ์ อยากจะตะโกนว่า “ฉันเกลียดแก  เกลียดขี้หน้าแก เหลือเกิน”

หรือว่า “ฉันรักเธอ”   อารัย ประมาณนั้น  

และหากปล่อยชีวิตของๆ คนอื่น(แม้ สายเลือดเดียวกันก็ตาม)   ให้เป็นไปในรูปแบบชีวิตที่เขาต้องการ 

แม้ว่าเราจะรู้ว่า มันเป็นทางชีวิตที่ไม่ดีงามเท่าไรนัก  โดยปราศจาก คำเตือน แนะนำ และแนวทาง  

หากได้ยิ้มเมื่ออยากที่จะยิ้ม  โดยไร้เหตุผลบางประการ

และจะไม่ยิ้มเพราะไม่อยากยิ้ม โดยไม่ได้มีอะไรที่ระคายจิต แต่อย่างใด

ก็แค่ไม่อยากที่จะยิ้ม

ไม่ใช่ฝืนยิ้มไปเพราะเกรงกลัว ความรู้สึกของคนอื่น

มันคงวิเศษ             มาก

แต่อย่างว่าแหล่ะนะ  จิตมนุษย์ สุดจะอยาก และขาดความเป็นตัวเอง

อื้ม...หากฉันคิดเสมอว่า ทุกสิ่งอย่างไม่ใช่ของๆ เรา   ไม่นานก็สลายหายไป

เป็นธุลีฝุ่น  ก็คงไม่ทุกข์ กับสิ่งที่ไม่ได้ดั่งใจ

เคยได้ยินมาว่า

บางคนอยู่ได้นานเพราะรัก  แต่บางคนหลงรักได้อยู่นาน

ไม่รู้เหมือนกันนะ

ไม่เคยรักใคร

อาจไม่ใช่ของอีกคนก็ด่ะ

ไม่รู้ ไม่รู้เหมือนกัน

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความสุข ........ แต่ลงท้ายด้วยความเศร้า,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความงดงาม ........ แต่ลงท้ายด้วยความน่าเกลียด,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยคำหวาน ........ แต่ลงท้ายด้วยคำหยาบคาย,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความหวานชื่น ........ แต่ลงท้ายด้วยความข่มขื่น,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยการเอาอกเอาใจ ........ แต่ลงท้ายด้วยการทอดทิ้ง,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความอิสระ ........ แต่ลงท้ายด้วยการถูกจองจำ,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความจริงใจ ........ แต่ลงท้ายด้วยการเปลี่ยนใจ,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเข้าใจ ........ แต่ลงท้ายด้วยความแค้นใจ,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเบาสบาย ........ แต่ลงท้ายด้วยความหนักอึ้ง,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความแจ่มใส ........ แต่ลงท้ายด้วยความขุ่นมัว,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเสียวซ่าน ........ แต่ลงท้ายด้วยความเจ็บปวดทรมาน,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยเมตตา ........ แต่ลงท้ายด้วยความอัมหิต,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความสมหวัง ........ แต่ลงท้ายด้วยความผิดหวัง,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความหวานซึ้ง ........ แต่ลงท้ายกลายเป็นกับดัก,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยกับเรา ........ แต่ลงท้ายกับคนอื่น,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยเป็นเทวดา ........ แต่ลงท้ายกลายเป็นยักษ์มาร,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเพ้อฝัน ........ แต่ลงท้ายได้เพียงความว่างเปล่า,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความมั่นคง ........ แต่ลงท้ายด้วยความเปลี่ยนแปลง,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเพลิดเพลิน ........ แต่ลงท้ายความความเบื่อหน่าย,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยรอยยิ้ม ........ แต่ลงท้ายด้วยคราบน้ำตา,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยเสียงหัวเราะ ........ แต่ลงท้ายด้วยเสียงสะอื้น,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยกำไรมหาศาล ........ แต่ลงท้ายกลายเป็นขาดทุนย่อยยับ,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยผ้าเช็ดหน้า ........ แต่ลงท้ายด้วยผ้าอ้อม,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยการเขี่ยครกลงภูเขา ........ แต่ลงท้ายด้วยการเข็นครกขึ้นภูเขา,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความหล่อสวย ........ แต่ลงท้ายอยู่ที่ซากผี,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความผูกพัน ........ แต่ลงท้ายด้วยความผูกมัด,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความหิว ........ แต่ลงท้ายด้วยความกระหาย,

 ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยชัยชนะ ........ แต่ลงท้ายด้วยความพ่ายแพ้,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยการให้ ........ แต่ลงท้ายด้วยการยึดครอง,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความฉลาด ........ แต่ลงท้ายด้วยความโง่,

ความรัก ........ เริ่มต้นด้วยความเสียสละ ........ แต่ลงท้ายด้วยความเห็นแก่ตัว,

 และไม่ว่าความรักจะเริ่มต้นที่ไหน สุดท้ายความทุกข์ก็จะอยู่ที่นั่นด้วยเสมอ
แล้วอย่างนี้คุณยังอยากจะมีความรักอยู่อีกหรือ?

ช่วงเวลาแห่งการข้ามเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย

เริ่มขึ้นอีกครั้ง

หลายเดือนก่อน หลายคนก็คงกำลัง เรียนพิเศษกันอย่างหนัก    อ่านหนังสืออย่างเต้มที่

และคงไม่มีเวลาอื่นๆ ให้กับตัวเองนัก

อาจเป็นเพราะความฝันในวัยเยาว์

หรืออาจเพราะ อยากสร้างความภาคภูมิใจ ให้กับทั้งตัวเอง  และที่บ้าน

เลยเกิดความพยายาม     และความมุ่งมั่นขึ้นมาใช่ไหม

เธอเคยหรรือปล่าว หล่ะ       เคยตกหลุมรักใครบางคน  นั่นแหล่ะ  

ฉันว่านะคงเป็นความรู้สึกเดียวกัน    กับวันประกาศผลเอ็นทรานฑ์

มันตื่นเต้น  มันรังเร    อยากรู้ๆๆๆ

จนกระทั่ง หวาดกลัว  กับผลลัพที่จะตามมา

(ถ้าเกิดว่า)         และแล้ว..............เมื่อข้อความสั้นๆได้ปรากฏขึ้น

ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่   รอบตัว     ก็ดูจะสวยงามไปหมด

กับความรู้สึก  และความดีใจที่เกิดขึ้นจากความสำเร็จ*-* นั้น

อยากนักที่จะบอกเล่าออกมาเป็นคำพูดได้หมด

ชีวิตก็คงจะเป็นเช่นนี้  เสมอมั้ง  ที่เราต้องพบเจออีกมากมาย

ต้องถูกทดสอบอยู่บ่อยครั้ง

นับเป็นข้อดีเลยทีเดียวหล่ะ

ของคนที่ไม่คิดจะยอมแพ้เสียก่อนที่จะเริ่ม

เพราะหากยอมแพ้  ทั้งๆที่ยังไม่ได้เริ่ม             สุดท้ายความพ่ายแพ้ก็จะเกิดขึ้นตามมา อยู่เสมอ

รวมทั้ง คนรอบข้าง

ขอเพียงเริ่มต้น ด้วยความพยายาม อย่างไม่สิ้นสุด

และสุดปลายทางนั้น

ความฝันที่เกิดจากความตั้งใจ    จะเกิดขึ้นแน่นอน

จะเป็นอย่างไรบ้างนะ

กับกิจกรรม รับน้องใหม่       เครื่องแบบใหม่  คงจะได้พบผู้คนมากมาย  ที่ฝ่าฟัน ที่แต่ละคนได้หวังวาดไว้

รอยยิ้ม และมิตรภาพ   จากคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน  จะเป็นอย่างไร

ก็คงไม่สำคัญไปกว่าการที่เราจะเปิดโอกาศให้กับมันมากแค่ใหน

กับโลกใบใหม่ที่ต้องเผชิญ